Een column......

maandag 16 oktober 2017 om 18:38 uur /

afbeelding

Column……

Zonder inspiratie, zittend op mijn geliefde plekje voor mijn toetsenbord wekelijks een artikeltje schrijven ter promotie van en het nog geliefder maken van mijn sport, biljarten. Dat was de vraag in een mailtje van Jos Manders. En nu produceer ik al mijn hele leven al leesvoer voor anderen, maar over biljarten schrijven is toch even de wereld van morgen loslaten en wegdromen in een andere wereld.

Zo redenerend voel je pas aan de rand van het water dat er land is. Soms wil ik zoals nu, wel eens mijn denkknopje omzetten in de stand nul en ik vind me pas weer als ik ophoud met zoeken in het gevoel dat voor even werkelijkheid moet worden. Schrijven over biljarten. Verdomd, ze krijgen die column, hoe dan ook, want schrijven en biljarten valt bijna onder dezelfde noemer…KUNST….

Tienduizenden woorden heb ik al aan papier toevertrouwd, artikeltjes over mevrouw B. Bardot, ik heb Balkenende geïnterviewd en ik heb columns geschreven voor bladen met een wereldreputatie en mijn hoogtepunt  “sport is van alle tijden” prijkt in menige boekenkast.

Deze column wordt geen literaire aanvulling van de boekenkast, maar gaat gewoon over de biljarter en de wereld waarin hij leeft. Ik heb net de vingers nog afgelikt omdat die vanmorgen een wereldverhaal op het toetsenbord hebben uitgetikt en heb nu de inspiratie voor een prachtig artikeltje over het nieuwe kabinet bedacht en dan mailt Jos me even  om wekelijks een artikeltje over biljarten uit mijn toetsenbord te rammen.

Biljarten en de wereld waarin biljarters ronddolen, wegdoezelen in mezelf kan dan niet want dan wordt je al gauw gezien als comateuze zonderling die alles met biljarten heeft maar niks met de wereld.

Jos mailt me en aangezien de columns door abonnements opzeggingen en het geld voor een goed boek veelal wordt uitgegeven aan een derde vakantie, maar ook het feit dat de heer Rutte met zijn nieuwe kabinet mij geen zinnig woord meer te zeggen heeft, zeg ik toe om wekelijks de biljartwereld in midden Limburg te behagen, of juist niet. En een biljarter is in staat daar een eigen invulling aan te geven.

Een column over biljarten , eigenlijk dus over niks , heerlijk wegdromen over mooi bedachte caramboles en gigantische missers, over biljarters die hard blaffen maar nooit bijten en over superbiljarters die nooit missen. ‘Nou fiets ik graag zonder te trappen  en ik mag graag slenteren als een slome trendganger , ik hoef er zelfs niet bij te zijn , maar ach wat, dat artikeltje komt er , elke week een column voortaan  en daarvan zal het gemiddelde van geen enkele biljarter gaan stijgen, zullen de wedstrijden niet anders verlopen en het aantal poedels zal niet drastisch verminderen, het behelst misschien alleen maar dat er af en toe een glimlach op het gezicht van een biljarter zal verschijnen en dat is in deze schrandere wereld van vandaag wel een verlichting.

Ik ga een artikeltje bedenken voor volgende week en ik merk dat ik door die toezegging een mooi wrak geworden ben.

Had Philipsen.

Reacties ()